fbpx

Langzaamaan is ook vooruit!

Wat zie jij als je even in de achteruitkijkspiegel kijkt? Niet even snel, maar als je er rustig de tijd voor neemt? Gaat jouw leven zoals je het zou willen? Kan je dingen oppakken die je hebt laten liggen? Zijn er mensen die je losgelaten hebt maar die je eigenlijk verder kunnen brengen? Of die je juist doordat je ze losgelaten hebt verder gebracht hebben? Zou je iets terug willen draaien?

Weet het even niet meer!

‘Weet het even niet meer’ dat was de titel van de
mail die ik maandag naar mijn business coach stuurde.

En dat was nogal wat. Want normaal weet ik het
altijd. Ik kom vaak met de meest creatieve oplossingen voor een probleem. Ik zie ook nooit het robleem, maar de oplossing!
Maar nu is alles even anders. Alles om me heen beweegt, iedereen is druk bezig zijn ding te doen, en het lukt mij niet.😖

Voorbeeld gedrag

Natuurlijk wil en hoeft niet iedereen op de voorgrond te treden. Maar als je echt iets wilt en je hebt iets of iemand daarbij nodig, dan zal je toch zelf moeten zorgen dat je in beeld bent. Dat de ander weet waar je behoefte aan hebt. En ook weet waarmee jij geholpen bent.

Wat zou je zelf graag willen dan?

Midden in de winkel lag hij. Een klein kereltje, vuurrode snoet, dikke tranen en zijn mond wagenwijd open. En er kwam een geluid uit om U tegen te zeggen. Overduidelijk niet eens met de gang van zaken. Daarnaast stond een moeder, (mijn aanname) ook met een rood hoofd, en bijna in tranen. Ook overduidelijk niet eens met de gang van zaken, maar dan om hoe het kleine ventje zich gedroeg denk ik. Want er liepen mensen langs met een afkeurende blik. Nog een keer achteromkijkend en naar hun partner schreeuwend om zonder woorden duidelijk te maken wat ze ervan vonden. Ik was naast het hele voorval op een pak aan het lezen wat ik allemaal nodig had voor mijn gerecht en vond het wel vermakelijk. De coach in mij was heel benieuwd hoe de moeder deze situatie ging aanpakken.

Stoptober!

Herken je het? Dat iets verwaterd, terwijl je er zo van overtuigd was dat je het dit keer wel ging doen? Bijvoorbeeld beter voor jezelf zorgen? De deur van kantoor ook echt om 5 uur achter je dichtgooien? Meer tijd doorbrengen met je gezin? Nee zeggen tegen dat wat je niet meer wil? Je begint dapper aan je voornemen, en ja het lukt je best goed om het vol te houden. Die ene keer iets langer doorwerken moet kunnen, je hoeft natuurlijk niet meteen alles te weigeren. Dat begrijpen ze thuis heus wel.
En voor je het weet….

Ken je dat?

Ken je dat? Dat je heel druk bent met heel veel dingen, maar dat je het gevoel bekruipt dat je net niet alles voldoende aandacht kan geven om er een succes van te maken? Dat er helemaal niets meer uit je handen komt, omdat je gewoon blokkeert door alles wat er ligt en wat je nog zou willen doen.
En dat je bijna nerveus wordt van wat je nu eerst of laatst moet doen? Je gaat je frustraties afreageren op de verkeerde persoon.