fbpx

Ik ben er helemaal klaar mee?

Gepubliceerd door Henriëtte de Weerd op

Ik ben er helemaal klaar mee!

“Soms moet je veranderen om jezelf te blijven. Leuke quote hoor die je op je Facebookomslag laat zien. Ik snap niet dat je dat nu op Facebook aan ons laat zien en dat je er nog trots op bent ook. Ik weet helemaal niet wie ik ben, dat wist ik al niet en nu helemaal niet meer.

Het liefst kruip ik ’s ochtends weer diep onder mijn dekbed als de wekker gaat, omdat ik als een berg opzie tegen de dag die komt? Of ga ik gewoon doen wat ik 2 maanden geleden ook allemaal deed. Al dat geneuzel over Corona, wie wel recht heeft op iets en wie niet. Wie het wel eens is met de beperkingen en wie niet en de voorspellingen over wat Rutte in zijn persconferentie weer zal gaan zeggen! Ze zoeken het allemaal maar lekker uit, ze redden zich vast allemaal prima zonder mij. Lekker blijven liggen en net doen of het er allemaal niet is lijkt me best een goede oplossing!

Ik weet gewoon niet meer hoe ik er mee om moet gaan. Ik heb het gevoel dat ik in een dwangbuis zit waar ik nooit meer uitkom. En als ik er al uitkom, dan is niets meer wat het geweest is… En heel eerlijk gezegd wil ik misschien ook wel niet meer helemaal terug naar hoe het was voor Corona, maar dat maakt het allemaal alleen maar lastiger en word ik er ondertussen niet vrolijker op.

 En ja, ik weet het allemaal wel. Ik moet blij zijn dat ik gezond ben. Er zijn mensen die het veel erger hebben nu dan ik, maar daar heb ik eigenlijk even geen boodschap aan! Ik ben er gewoon klaar mee ik heb het gevoel dat ik stilsta, terwijl de wereld om me heen doorgaat…

Waar heb ik nou invloed op? Wie heeft mij nou eigenlijk echt nodig? (Ik krijg wel eens een appje van iemand maar dat wordt ook alleen maar minder.)

En wat kan ik nu veranderen, als ik eigenlijk niet eens weet wat echt het probleem is?”

Ik schrik niet snel van de mails die ik krijg

Maar ik heb mezelf even achter het oor gekrabd toen ik de mail uitgelezen had. En ik bedacht me dat ik 2 dingen kon doen, ik kon een boze mail terugschrijven, dat ik er niets aan kon doen dat hij baalde van de situatie en dat hij mijn berichten dan maar niet moest lezen en me niet meer moest volgen of Facebook. En ik kon een poging doen om in contact te komen en het gesprek aan te gaan. Dus heb ik vanochtend een mail terug gestuurd en het hem maar gewoon voorgelegd.

Wat nou als…….

* je zou stoppen met jezelf te bewijzen, omdat jij elke morgen open en eerlijk in de spiegel kunt kijken, blij met de dag die komt en waarin jij je voor de volle 100% inzet met alle kennis en ervaring die in je zit.

* je niet meer het gevoel zou hebben dat jij zichzelf moet aanpassen om aan de voorwaarden of normen van de ander moet voldoen. Omdat jij gelukkig bent met wat je hebt en wie je bent.

* je elke dag bezig kan zijn met dat wat je het allerliefst doet en jou een oneindig goed gevoel geeft?

* je ook zou stoppen met jezelf te vergelijken. Omdat jij je unieke zelf bent, met je eigen visie en een eigen plan. Waarmee je een ander kan raken en versterken omdat jij weet wie je bent, wat je doet en waar je voor staat.

Ik kreeg vrijwel direct een antwoord. “Ik kan dat allemaal wel willen, maar ik weet gewoon niet hoe ik dat allemaal bedenk en wat ik er allemaal voor moet doen. En dan zakt de moed me alweer in de schoenen en begin ik er maar niet aan”.

We willen altijd alles zelf doen

Dat is nou juist het punt. Zelf de touwtjes in handen hebben. We schamen ons omdat we hulp nodig hebben. Omdat we niet kunnen voldoen aan het ideaalbeeld. We hebben de maatschappij inmiddels zo ingericht, dat we zoveel mogelijk zelf moeten en kunnen doen. In vrijheid, op maat en zo gemakkelijk mogelijk, naar onze eigen wensen, strevend naar een perfect leven wat we zelf creëren.

Maar waarom moeten we altijd alles zelf kunnen en roepen we niet gewoon de hulp in van de mensen om ons heen? Of van de professional? En doen we de dingen samen. Als je het al zo vaak geprobeerd hebt en het lukt steeds maar niet, dan lukt het de 850e keer ook niet.

We leren onszelf echt kennen als de omstandigheden niet perfect zijn, als we nood hebben, geen houvast en als het tegenzit. En we zitten er nu met z’n allen middenin. Waarom wachten tot dit allemaal voorbij is en verder gaan met het leven wat je had en wat toch al anders gaat zijn door de omstandigheden?

 

Ben jij ook klaar met streven naar dat perfecte plaatje maar juist op zoek naar jezelf met al je tekortkomingen? Om te leren van je falen en te waarderen na frustreren? 

Dan ga ik je helpen om van ‘wat als’ een ‘Ik ben’ te maken!

Weten wie je bent en wat jij belangrijk vindt! Naar wat bij jou past, omdat je er over nagedacht hebt en met volle overtuiging kiest! Misschien is er al veel goed zoals het is, maar moet je jezelf nog overtuigen van de waarde ervan.

Soms alleen en soms met de mensen om je heen, mooie herinneringen maken en die ook echt voelen, beleven en vastleggen!

Ik bied je een half uur van mijn tijd (online, face to face) waarin ik mijn kennis met je deel.
Je ontvangt in ieder geval 2 waardevolle tips waardoor je inzicht krijgt in de dingen die voor jou echt belangrijk zijn!

Stuur een mail naar info@whatals.nl, dan krijg je automatisch een intakeformulier in je mailbox (check je spamfilter). Beantwoord de vragen en stuur deze retour, zodat ik me kan voorbereiden en we alles uit de 30 minuten kunnen halen.

Wie wil er nou niet dit vooruitzicht

Onder het genot van een speciaal-biertje of een wijntje genieten van de dingen die je de dag bereikt hebt.

Omdat je weet dat je de volgende dag verder kan en blijft werken aan het doel wat je jezelf gesteld hebt.

En als het afgerond is komt er weer een ander doel waar je met net zoveel passie en energie aan werkt. En weer net zo trots op bent als alle prestaties daarvoor.

Henriëtte

Categorieën: Uncategorized