fbpx

Langzaamaan is ook vooruit!

Gepubliceerd door Henriëtte de Weerd op

‘Mijn verhaal helpt mij groeien’! Wat een reacties hebben ik hierop gekregen. En de conclusie was dan ook dat het oké is dat dingen soms even niet lukken! En dat je geen toestemming nodig hebt (en dan vooral niet van jezelf😌) als het even niet zo perfect gaat als anders om pas op de plaats te maken. Het voelde als een enorme opluchting toen ik het geschreven had. En ook nog gedeeld😉. Nu ging het weer goedkomen.

Maar iets opschrijven en delen is 1, maar het ook werkelijk zo voelen en doen is 2! En ik was vol goede moed, echt waar.

Ik had een mooie planning gemaakt, de agenda niet helemaal vol, zodat er ruimte was voor als het even niet ging. En dapper zat ik op maandagochtend achter mijn buro. Eerst wat mailtjes weg werken. Wat voorbereidend werk voor een sessie met een klant. Goede sessie, en onder het genot van een kopje koffie in de lunchpauze kwamen er weer allerlei gedachtes boven🤔.

  • Dat er in mijn situatie natuurlijk niet ineens van alles veranderd was.
  • Ik wil mijn verhaal wel vertellen, maar wie zat er nu op te wachten.
  • In de 1e versnelling kom ik langzaamaan wat op gang, maar de wereld om mij heen gaat in de 6e versnelling door.

Als er 1 ding is wat heel belangrijk is, dan is het wel jezelf houden aan je beloftes! En ik heb mezelf tijd beloofd. En niet een weekend. Daarvoor is er nog veel te veel wat moet landen en dat lukt niet in een weekend.

En maar blijven hangen in wensen brengt me niet verder.

Die 1e versnelling wel😀. Want ik ga nog steeds vooruit! En dat was nou net het grote inzicht van deze week.

Ook de 1e versnelling houd je in beweging en zelfs de ‘achteruit’ kan voor voortgang zorgen!

Want zelfs achteruitkijken brengt me verder. Laat me zien wat mijn waardes zijn die ik wil vasthouden. Wat me gebracht heeft waar ik nu ben. Wie ik om me heen verzameld heb die me dierbaar zijn. Waar ik op terug kan vallen als ik het zelf niet weet. Wat er altijd was en de moeite waard is.

Maar ook wat ik niet vast hoef houden. Wie ik los kan laten. Wat middelmatig was en beter of anders kan. Waar ik steken heb laten vallen en wat ik goed kan maken.

En als dit nu al de opbrengst is van de 1e versnelling😊, dan kan ik ook wel weer heel dankbaar zijn. (Wat niet wegneemt dat ik de reden voor mijn snelheidsafname, met alles wat in me is graag anders had gezien.)

Wat zie jij als je even in de achteruitkijkspiegel kijkt? Niet even snel, maar als je er rustig de tijd voor neemt? Gaat jouw leven zoals je het zou willen? Kan je dingen oppakken die je hebt laten liggen? Zijn er mensen die je losgelaten hebt maar die je eigenlijk verder kunnen brengen? Of die je juist doordat je ze losgelaten hebt verder gebracht hebben? Zou je iets terug willen draaien?

Ik ben heel benieuwd naar jouw inzicht. Wil je het hier met me delen?

Henriëtte