Wat zou je zelf graag willen dan? • What als

Wat zou je zelf graag willen dan?

Gepubliceerd door Henriëtte de Weerd op

Midden in de winkel lag hij. Een klein kereltje, vuurrode snoet, dikke tranen en zijn mond wagenwijd open. En er kwam een geluid uit om U tegen te zeggen. Overduidelijk niet eens met de gang van zaken. Daarnaast stond een moeder, (mijn aanname) ook met een rood hoofd, en bijna in tranen. Ook overduidelijk niet eens met de gang van zaken, maar dan om hoe het kleine ventje zich gedroeg denk ik. Want er liepen mensen langs met een afkeurende blik. Nog een keer achteromkijkend en naar hun partner schreeuwend om zonder woorden duidelijk te maken wat ze ervan vonden. Ik was naast het hele voorval op een pak aan het lezen wat ik allemaal nodig had voor mijn gerecht en vond het wel vermakelijk. De coach in mij was heel benieuwd hoe de moeder deze situatie ging aanpakken. Ik twijfelde nog met wie ik het meest medelijden moest hebben, toen ik haar hoorde zeggen; “Wat zou je zelf graag willen dan?”😮😮

Dat is ongeveer hetzelfde als een arts die je vraagt wat je zelf denkt dat er met je aan de hand is. Duh, als ik dat wist, zat ik hier niet en had ik aan de lijn wel om het juiste medicijn gevraagd. Of zo’n bandje wat je vertelt dat alle informatie die je nodig hebt op de website te vinden is. Hallo, als het daar stond, hing ik nu niet aan de telefoon.

Dit jochie wilde helemaal niets. Hij was boos, had geen zin, mocht iets niet en wilde vooral niet met zijn moeder gaan bespreken wat de beste oplossing was voor de situatie waar hij in beland was. 
En nu ben ik niet van de dictatuur en vind ik dat iedereen recht heeft om zijn verhaal te doen, maar er zijn van die situaties dat er gewoon even doorgepakt moet worden. Dat het niet handig is om iedereen zijn zegje te laten doen en dan de beste oplossing te kiezen. Of democratisch te stemmen voor de weg die gekozen wordt.

Ik had geen pen en papier bij me (ga ik vanaf nu altijd meenemen😋) maar ik wilde eigenlijk mijn nummer bij de moeder in de zak stoppen om haar een coachsessie aan te bieden. Maar daar was ze nu niet mee geholpen.

Dus ik ‘struikelde’ per ongeluk over het jongetje heen, en raakte hem net met mijn voet aan, hard genoeg om het te voelen en te zacht om hem pijn te doen zeg maar en zorgde dat ik op mijn knie naast hem belandde. Van schrik flapte zijn mond dicht en keek hij me boos en verontwaardigd aan. Ik bood hem snel mijn excuses aan. “Stom, stom dat ik hem niet gezien had en het te druk had met de ingrediënten om mijn pak”, en ik vroeg hem of hij zich pijn gedaan had? Toen ik aan de blik in zijn ogen zag dat hij nog even twijfelde of hij zijn mond opnieuw open zou gooien, greep ik zijn handje en zei; “Op 3 helpen we elkaar overeind”. En na 3 tellen stonden we allebei rechtop. Ik bedankte hem nog een keer, gaf moeder een knipoog en liep verder. Het bleef stil achter mij. Het was een gokje en had natuurlijk ook op een nieuwe huilbui kunnen uitlopen, maar hij was even afgeleid en het werkte!

En in de auto terug naar huis bedacht ik me dat dit ook is waar ik me in sommige bedrijven, groepen en ook bij sommige instanties zo over verbaas. (Om het voorzichtig uit te drukken😉) Dat geëmmer over alle opties bekijken en de beste kiezen. En iedereen die er iets over moet vinden en toestemming moet geven voordat er echt iets gebeurt. Ja er kan iets over het hoofd gezien worden als je snel beslissingen neemt, maar er kan ook iets vervelends gebeuren als je te lang wacht. En misschien werkt het niet helemaal perfect wat je besloten hebt. Nou dan pas je het toch aan zodat het wel werkt?🙄

Ik had het jochie en de moeder kunnen laten voor wat het was, maar dan had het nog wel even geduurd voor ze bij de kassa waren. Ik denk dat de moeder geen antwoord gekregen had op haar vraag en het jochie niet eens wist wat de moeder nu eigenlijk wilde weten.

En dit is ook precies hoe ik mijn cliënten begeleid. Ik laat niemand zwemmen en dagen of weken zweten op een antwoord, terwijl ik tussen jouw regels door al lang gehoord en geproefd heb waar diegene naar toe wil.

Tuurlijk gaat het erom wat de klant wil. Maar als jij als professional of ervaringsdeskundige weet hoe je daar komt, of wie of wat je daar brengt, dan laat je die ander het toch niet allemaal zelf uitzoeken? Daarvoor zoek hij toch hulp van een expert.😵 En als jouw eerste ingeving niet juist blijkt te zijn, zoek je samen verder. 

Als ik de moeder en/of het kereltje ooit nog eens tegenkom in de winkel, vraag ik of ze waarom hij zo boos was😁.

Loop jij al een tijdje met vragen waar je zelf het antwoord maar niet op vindt. Of heb je de vraag nog niet eens helder, maar zit er iets wat je maar niet kan pakken? Ik help je graag op weg in een gratis sessie van 30 minuten.

Stuur me dan hier een bericht om er eens samen naar te kijken.

Wil je ondertussen al iets doen, download dan hier mijn gratis E-boek ‘Wie ben ik?’ Het kan een goede start zijn!

Henriëtte


Henriëtte


0 reacties

Geef een reactie